“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çoğu kez insan yaşamı, yaşanmış
coşkuların anısı ile de geçer. Ama yaşamın bazı kesitlerinde bu coşku gece
ve gündüz somut olarak kavrar benliğimizi. Bir şarkıyla. Bir resimle. Uzayan bir bulvarla. Sevilen, teni okşanan bir insanla. Yaprakları hışırdayan
bir ağaçla.
Onların
dünyasında iniş çıkışlar bu denli büyük değil. Onların dünyasında coşku delilik derecesine varmıyor. Onların dünyasında bunalım ölüm korkusuna,
belki de ölüm isteğine dönüşmüyor.