Ah Adalet yarım kaldık Adalet Hanım fazlaca yarım kaldık…
Çocukluk yıllarında işlediği ilk günahı, ilk kabahati telafi etmeye çalışırken, yaşadığı Coğrafyayı boydan boya kateden Adalet’in hikayesi bu. Hem kendisiyle hem de ülkesiyle yeni baştan tanışmasına vesile olan bu yolculuk, gerçek kötülüğü sorgulamasına, o güne dek sahici bağlar kurmadan yaşadığı hayattaki yerini bulmasını ve pekçok büyülü duygunun yanı sıra aşkla da karşılaşmasını sağlayacaktır..
Nermin Yıldırım okuyamam sanıyordum çünkü geçmiş senelerde EV kitanını okumaya çalışmıştım ama bana o zaman hitap etmemişti ve sonra neden okumuyorum ya belki de yanlış kitapla başladım diyip Dokunmadan kitabını okudum.. Sizi hiç eğip bükmeden olması gerektiği gibi vermesi gerekeni size söylüyor ben çok çok çok sevdim hem dilini hem yazış şeklini ilk başlarda karışık gelse de sonradan üç saatte vedalaştım Adaletle..
Spoiler veremem okumanızı öneririm ama..
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,6bin okunma
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu.Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda . Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok.
Yok.
Hayat denen sergüzeşt, zararsız ve uzak bir hatıraya dönüşüyor olacağı. İpinden çözülen sala benziyor insanda, hafifliyor. Bilseydim bunu, ölülere ağlamazdım hiç. Ama zaten insan, gidenlerin ardından, en çok kendi kalışına ağlıyor.
Hiçbir açığa yankı vermemiş, ne vakit bir yaraya denk gelsem, kabuk sandım sessizliğin ardına gizlenmiştim. Sessizlik susanların yükselt derin bir uçurumdu.