Enerjimin yitip bittiğini görmüyor musun? Duygularımın nasıl yok olduğunu ama kalbimin hâlâ deli gibi çırpındığını? Tek bir an bile mutlu değilim. Her şey boşa. Hiçbir şey bana iyi gelmiyor.
Pencereden Meyer’in duvarına bakıyor ve yalnızca bir çeyrek saat konuşmayı düşünüyordum, herkesi inandırmayı istiyordum… Yalnızca bir kez gördüklerimi bile… Sonuç ne oldu? Hiç! Sonunda beni küçümsediniz. Sonunda yararsızım ve aptalım. Zavallı bir budalayla alay etmeyin! Unutun onu! Böyle acımasız olmayın, unutun lütfen!