İlknur Demir
@Ilknurd_
-EDİTÖR-
Geliştirici ve Bağımsız Editör
Kurmacayı Kurcalamak Kitap Kulübü
instagram.com/ilknurdemir66
twitter.com/dmr66_ilk
egeninsozu.net/yazar/ilknur-demir
email: ilknurdemir66@gmail.com
Bir haber spikerinin ölmesi özel bir meseledir ve bu hanımın rahat bırakılması gereken ailesine ait bir acıdır, kamuyu ilgilendirecek bir durum değildir, zira hiçbir spiker -televizyon spikeri bile olsa- geride başkalarının değerleriyle boy ölçüşebilecek kadar büyük bir değer bırakmamıştır ki, ölümü özel hayatın kapsamından çıkarak milli bir mesele haline gelsin! Fakat gazeteler bunu milli bir mesele haline getiriyorlardı. Kusmak istiyorum, diye geçirdi içinden.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çocukların diğer çocuklardan farklı olma korkularını Camilla sayesinde en ince ayrıntılarına kadar gözlemlemişti. Bu korkunun temel ve ciddi bir korku olan karanlık bir odaya kapatılma korkusundan bile daha büyük olduğunu anlamıştı. Küçük bir kızın çok sevdiği ayakkabılarının tokasının diğer arkadaşlarının ayakkabılarındaki tokalara hiç benzememesi halinde düştüğü dehşeti, bu ayrıntının bir çocuğun ruhunda böylesine derin ve uzun süreli yaralar açabileceğini öğrenmiş, bu da Elias'ı derin düşüncelere sevk etmişti. "Bu çocuk bu tür varoluşsal koşullar altında nasıl gelişecek ve bağımsız bir birey olacak?"
Johan'a göre reklamlardaki görüntüler bize çağımız hakkında sanat galerilerinde sergilenen eserlerden daha fazla bilgi veriyordu. Daha sonraları başkaldıran bir Marksist olarak bu görüşünü ayrıntılarıyla açıklamıştı. Sanat galerilerinin sanat anlayışı metropollerdeki kentsoyluların zevkine göre uyarlanmıştı. Reklam ya da Johan'ın deyişiyle ticari sanat ise, tüm imkânları seferber ederek metropollerdeki geniş halk kitlelerinin zevkine hitap ediyordu. İnsanlar hayranlıkla reklamın cazibesine kapılıyorlardı. Johan'a göre mesele, bizi kapitalizmin karanlık salonuna -mecazi anlamda- çeken, ancak onu ışıltı, albeni ve şaşaa gibi algılamamızı sağlayan bu derin hayranlığı anlamaya çalışmaktı. Aslında insan gözünü açıp bakarsa kavrayacaktı ki kapitalizm aynı zamanda buydu, parlak, ışıl ışıl, kıvılcımlar saçan...
Marksizm'i insanların kapitalizmden kaynaklanan hayallerini, umutlarını, düş kırıklıklarını ve gizli tutkularını anlamaya yarayan bir araç olarak görüyordu.
Johan Corneliussen Marksizm'i yalnızca kapitalizmi anlayıp açıklayan bir araç olarak gündeme getirir olmuştu. Aradan zaman geçtikçe Johan Marksizm'den özgürlüğe kavuşma aracı olarak pek söz etmemeye başlamıştı.