Emrullah Özcan
@Ilmare_
Kendilerini oğullarına, onun anılarına daha yakın hissettikleri bu mezardan bir türlü ayrılamazlar... Dualarının, gözyaşlarının boşa gitmesi olası mı?.. Kutsal bir sevginin, özverili bir sevginin engin bir gücü olmaması olası mı?.. Ah, hayır!.. Bir mezarda gömülü olan kalp ne kadar tutkulu, ne kadar günah işlemiş, ne kadar asi olursa olsun, üstünde yeşeren çiçekler bize, masum gözleriyle sakince bakarlar... Bu çiçekler bize, yalnız bitimsiz durağanlığı, her şeye ilgisiz olan o büyük durağanlığı anlatmazlar; onlar bize, bir de, sonsuz bir anlaşmayı, ebedi bir hayatı da anlatırlar...
