Dila Elmas
@Ilse
29 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Belki de bunlar başıma gelenlerin en iyisiydi. Öyle ise Tanrı yardımcım olsun! Daha önce de yaşamıştım bunları, defalarca; ancak her seferinde yeni, farklı, daha acı, daha dayanılmaz oluyordu bu deneyimim. Çevremdeki insanlar harika göründüğüm, gittikçe gençleştiğim ve bunun gibi bir dolu zırva laf ediyordu. Ruhumdaki kıymıktan haberleri yoktu. İçi saten kumaş kaplı bir boşlukta yaşadığımı bilmiyorlardı. Nasıl kuş beyinli bir serseme döndüğümü anlamıyor gibiydiler. Ama ben biliyordum. Dizüstü çöküp konuşacak bir karınca ya da hamamböceği arar hale gelmiştim. Kendi kendime konuşmak bıkkınlık vermişti. Ara sıra telefonun başına çöküp ahize elimde, onunla konuşur gibi yapıyordum – denizaşırı bir yerden arıyor gibi, aşağısı kurtarmaz.
Cumartesi günleri Saraçhanebaşı’ndaki Yeni Sinema’da iki Amerikan filmi izliyoruz. Hafta boyu beklediğimiz bir eğlence bu. Grace Kelly’nin ne güzel bir dünyası var. Pembe, kabarık tuvaletleri, spor arabalarla yarışarak ona koşan sevgilileri, Güney Fransa şatolarında verilen akşam yemekleri...
Bizim karanlık bulvarlarımız, çöplü sokaklarımızdan çok başka bir yaşam. Bu bir düş dünyası. Oysa bize yakın olan Rus yazınından tanıdığımız dünya. Acılarla ve yoksulluklarla dolu dünyalar.
