Bütün benliğinle yöneldiğindi çünkü o: kendini tam olarak içine koymak istediğin tamlık— bütünlük; parçalarını bağlayacak bağlam...
Hiç ummadığın anlamlılık— yaşamının tam anlamı işte...
Ne çok dağıldın oysa, o günden— öncesinden de— bu yana, ne çok koptun ve parçalandın——
Dünyanın dışında doyum,zamanın yüceltilmesi,düşünce sınırlarının ötesinde görkemli bir yok oluş.Kendini tanrılaştırmak,kendini bulmak için kendini yıkmak,kendi ışığında batmak...
Sonuçta otomatlara dönüşmemiz tercih edilmeyecek mi? Bireysel,çok ağır üzüntülerimizin yerini seri halinde,bir örnek, katlanması kolay üzüntüler alacak; özgün ya da derin yapıtlar olmayacak, içtenlikten eser kalmayacak, düşlerin de,sırların da yerinde yeller esecek. Mutluluk,mutsuzluk kaynağı olmadığı için tüm anlamını yitirecek: her birimiz sonunda ideal anlamda hem tam hem hiç olacak: Hiç kimse olacak.