İmge

İmge
Hayat akıp gider... Yaşadığın zaman;içinde kalabildiğin andır...
07.06.2026
Dün, annemden beklemediğim anda şu söz belirdi: "Yavrum sen bu ailenin toparlayıcısısın. Bir araya getirenisin..." İyi bir misyonun aynıı zamanda kendini derdini unutacak kadar da yük olması ne hazin...
"Anneciğim yanına gelmemi istiyorsan bir yere vur..." "Hep bir ağızdan Yiğit diye bağıralım ki aşağı gitsin sesimiz:YİĞİT!" Bu toplum böyle acıları haketmiyor... Çok ağlıyorum...durmadı gözyaşlarım...Hiç yere kayıplar, yok olan hayatlar, hayatlarımıza kazınan travmalar...
Kara 6 şubat...
Bugüne yalnızlık hissiyle uyandım...ne kadar ömür biçilmişti mesela en sevdiklerime...ve ne şekilde ölecektik her birimiz...telefonundan sevdiklerinin güzel haberleri gelmedikten sonra, son model olmasının bir anlamı var mıydı gerçekten...
Düşünce
6 Şubat...
6 Şubat karanlıktı; ağır bir acı çöktü üzerimize. O geceden sonra tırlarla yardım gönderdik, ben ise oğlumun ateş ataklarındaki çaresizliği çok iyi bildiğim için çocuklar için en az on koca koli ateş düşürücü yolladım; o tanıdık acıya küçücük de olsa merhem olmak istedim. Kadınların o acı ve ıstırap içinde, en temel kadınlık ihtiyaçlarını dile getirmeye dahi güç bulamayacağını düşünerek koliler dolusu hijyenik ped, kıyafet, battaniye, kömür ve daha neler neler gönderdik.Yetmedi, kayıpların acısını dindirmeye asla yetemezdi. O gece aileler, hayaller, anılar, çocuklar; geride bir başına kalan bebeklerin hayata dair umutları yıkıldı, yüreğimizin bir yanı orada, o enkazın altında kaldı. 6 Şubat’ı unutmadık, unutmayacağız; unutturmayacağız
Hayata Dair