Anlıyordum ki, fakirlik ve ucuzluk
aynı şey; biri insana, biri eşyaya mahsus; ikisi de sevilmiyor
ikisinde de tüm samimiyetine rağmen değersizleşiyorsun.
Tak kızım sen bana o serumu, tak iyice tak, bul damarımı,
bak yaptım yumruk, hıh. Elin de pek hafifmiş, acımadı
hiç. Kaç saat sürüyor bu serum da, insanın canı çıkıyor ay
beklerken. Ben ayda bir gelip taktırıyorum kızım. Aynı hastaneye
gidince takmıyorlar, farklı farklı gidiyorum. Sinirlerim
laçka oldu yavrum iyice. Delirtin ananızı da kurtulun
dedim artık dün gece. Sabaha kadar ağladım. Sabah kimseye
ses etmeden çıktım evden, doğru acile. Sen de yorgunsun
bak, nöbetçiydin di mi gece. İşte hep dert. Kimine işi dert, kimine
evi. Ama olsun, meşguliyetin var, öyle düşün. İş olacak
ki aş da olsun. Akşam bana da nöbet geldi sanki. Kalkamadım
yataktan. Alt kata vurdum hep lap lap lap. Sevim duyar
da gelir belki diye ama o da gelmedi gâvur. Besle kargayı oysun
gözünü kızım, böyle bu dünya. Yalan dünyaaa, fani dün-
yaaa...