hasanS
@InMemoriam
13 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Bazen insan hayatında sadece 1 kitabı okuması yeterlidir bence geri kalanı genetik...
Reklam
KRALDAN DAHA ÖNEMLİ
☰
Çok eski yıllarda İngiltere’de bir gelenek varmış. Sıradan bir vatandaş öldüğünde kilisenin çanı bir kez çalınıp herkese duyurulurmuş. Bir asil öldüğünde iki kez, kralın bir yakını öldüğünde üç kez, kral öldüğü takdirde ise dört kez çalınırmış. Günün birinde, herkesin hak aramak için sığındığı mahkeme, bir vatandaşı haksız yere mahkum etmiş… Ve kilisenin çanı tam beş kez çalmış. Ahali merak içinde kalıp papaza koşmuş: “Ey papaz efendi, kraldan daha önemli biri var mı ki o ölünce çan beş kez çalınsın…” Papaz yanıt vermiş: “Kraldan daha önemli bir şey var!.. Adalet öldü.”
Akıl Üzerine
Akıl ancak yapabileceğimizi sırf yapabiliyor olduğumuz için yapmadığımız yerde hüküm sürer.Çünkü aklın esası sınırlamadır.
7/10
2025 4. kitabı
Kitap ilginç değil ama genel olarak yazarın anlatmak istediği bi şey var, koşarak kendi sınırlarını yazarak da zihinsel sınırlarını zorlayan biri. Çoğu kimse onda kendi hayat hikayesinden bir fotoğraf bulacaktır edebi açıdan tatmin etmese de okunmasını tavsiye edebilirim.
100 sayfa civarı olan bu kitapta yazar yaşamını koşmaya adamış bir taraftan da gelişimini yaşadığı engelleri herkesin anlayacağı bir dilde anlatıyor . Benim için kitaptaki en vurucu 2 cümle biri*, diğeri ise kitabın sonunda mezar taşına yazılmasını istediği söz oldu. Japonlar hakkında "youtube" tan edindiğim bilgi kadarıyla Japonlar hayat ve ölümü birlikte yaşayan insanlar ölmek de onlar için hayatın bir parçası. Kitapta da ölüm direk olarak işlenmese de yazar yaşlandığını enerjisinin azaldığını gözlemliyor ve bunu kabulleniyor . Ölüm gerçeğinin hayatını anlamsızlaştırmasına izin vermemek için çabalıyor. Yazmak için mi koşuyor yoksa koşmak için mi yazıyor ben anlamadım, belki de ikisi de.
Yazarın bir çok kitabı var tek kitapta hayatının felsefesini anlamak zor ama başka bir kitabını okumak için sabırsızlanıyorum.
* hayatta önemli olan ritmi tutturmaktır.
Neydi o
75 km yi geride bıraktığımda tükenmişlik hissinin kaybolup gitmesi ve bilincimin tamamen boşalması durumunda, felsefi, belkide dini bir yön bile vardı..
Sayfa 117
