Gereksiz sandın bazı şiirleri,
Ama en çok onlar dokundu kalbe.
Sustum, çünkü anlatamadım seni,
Her hece düğümlendi içimde.
Kafiye dedim, boş bir oyun gibi,
Meğer senmişsin dizeleri tamamlayan.
Bir bakışın yetti bütün şiirlere,
Adını koymadan beni anlatan.
Şair oldum fark etmeden,
Gözlerinin önünde, sessizce.
Kalemim değil yazan aslında,
Kalbim dökülüyor kelimelere gizlice.
Ve bil ki bu dünyada,
Onca yüz, onca göz içinde,
Öpmek isteyeceğim tek şey,
Hep sende saklı o derinlikte.