Amerikalı antropolog ve coğrafyacı James M. Blaut tarafından 1992 yılında kaleme alınan ve Avrupamerkezci (eurocentric) tarih yazıcılığına meydan okuyan bu kitap, eurocentric görüşe karşı argümanlarıyla donatılmış önemli bir kitaptır.
Kitapta yazar, Avrupa üstünlüğü mitine yönelik değerlendirmesinde 'zaman tüneli' (tunnel history) kavramını inşa eder. Bu kavrama göre 'içeri' ve 'dışarı', ya da yayılmacı modelin temsili olarak 'merkez-çevre' ilişkisi vardır. 'İçeri' ya da 'merkez' Avrupa'yı temsil ederken, 'Dışarı' ya da 'Çevre', Avrupalı olmayan coğrafyaları temsil eder. Dünya tarihi yazıcılığında kökleşmiş olan bu anlayışa göre, 'Dışarı' öteki, rasyonel olmayan, taklitçi, vs. sayılarak konu dışı bırakılmıştır; medeniyet, bilim teknolojik gelişmeler, üretimler vb. başarı unsurları ise yalnızca Avrupa'ya ait olmak zorunda olarak sunulmuştur. Ancak, Avrupa'nın beslendiği ya da tam anlamayla kendisine ait olarak gösterdiği bu anlayışta 'Dışarı' olarak adlandırılan coğrafyaların Avrupa'nın oluşumunda etkisi saf dışı tutulan ana faktörlerdendir. Bu nedenle bu anlayışın öğretileri yazara göre sanki bir tarih ve tarihsel coğrafya, bir zaman tünelindeymiş gibi imgelenir. Bu imgelemedeki tünelin duvarları ise yazara göre metoforik olarak: ''Büyük Avrupa'nın uzamsal sınırlarıdır. Tarih bu Avrupa zaman tünelinde geriye ya da aşağıya bakarak neyin nerede ne zaman ve neden olduğuna karar vermeye çalışma işidir'' (syf. 19).
Yazar argümanlarını inşa ederken, kökleşen eurocentric algıları yapısöküme uğratır. Bunun için; yayılmacılık modelinden yola çıkar ve sömürgeciliğin modelleri üzerinden tartışır. Avrupa'nın bu üstünlük ve sömürü motivasyonuyla ilgili olarak, Avrupa Mucizesi Efsanesini; biyoloji, ırk, demografi, çevre , coğrafya, toplum, teknoloji vb. varsayılan üstünlük