İrem Köse

İrem Köse
@Ireemm2
İçindeki çocuğa sarıl, sana insanı anlatır.
Yaşadığı açmaz buydu. Asıl yemeğe ihtiyacı varken kimse onu davet etmemişti ama şimdi binlerce yemek satın alabilecek durumdayken ve tersine iştahı giderek azalırken sağdan soldan peş peşe yemek davetleri yağıyordu. Neden? Ona kalırsa, en ufak bir hakkaniyet yoktu bu işte…
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Kesintiye uğramış hayatını tekrar harekete geçirecek bir dürtü, uyarıcı, itici bir güç bekliyordu.
Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı olmayan bir gemiydi.
İçini acıtan şey de zaten buydu; yaşamak.
Şu dünyada dürüstlük diye bir şey kalmamış mıydı?
Sayfa 377·Kitabı okudu
Edebiyat