IR3
@Ireemm3
Suçla beni,
Umrumda değil ki!
Mezun
14 Ocak
352 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
İnceleme yapmayalı baya zaman oldu bu kitabın incelemesini yapmak istiyorum benim fikrimce hak ediyor.
Kitap güzeldi baya benim hoşuma giden türdendi sizin gider mi,bilmiyorum. Ama biraz bahsedicek olursam bir tane kızın hayatını anlatıyor arkadaş çevresini yaşadığı olayları yıkılmasını anlatıyor. Sade bi kitap içerik olarak ama reading slump için çok uygun bi kitap aldığıma pişman olmadım
-Alıntı-
- Kahkahalarım, acımın üzerine perde olduğu günden beri tüm duygularımın silahıydı.
- En büyük acıları yaşatanlar, en çok sevdiklerin oluyor.
- Ve sen bir gün dikenlerine rağmen çiçek açacaksın.
- Eğer bir gün kalbimin dikenleri arasında çiçek açarsa o, sana aittir.
Bu iki sözle bitiriyorum bu kadar yeterli diğer sözleri de kitabı okursanız kendiniz secersiniz :).
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nasıl başlayacağımı bilemiyorum, çok güzel bi konuydu hayatımızda gördüğümüz yaşadığımız yer fark etmeden her ülkede zorla olan evlilikler baskıcı aileler var. Bu kitapta biraz bunla alakalıydı. Kitabın belli yerlerinde anne ve babasına kızdığım çok oldu ama bunu yaşayan o kadar çok kişi var ki... Sayginliklari kendi çocuklarından daha önemli olan hata yapınca onu dışlayan yok sayan. Ve acı olaylarda çok vardı bazı yerlerde ağladığım oldu, Naila'nin yaşadığı şeylere, aşk ve sevginin bağlılığın da olsugunu karşındaki insan seni nasıl olursan ol kabul edebileceğini gösterdi bence okumadıysanız alma imkanınız varsa bi bakın bence neyse birazcık konusundan bahsedeyim;
Şöyle kitap Naila adlı bi kızın hikayesini anlatıyor Pakistanlılar ama Amerikada yaşıyorlar Naila zeki basarili bi kız ama yaptığı bi küçük hatadan dolayı olaylar karışıyor...
Daha anlatmiyacagim spoiler vermek istemiyorum. Indirimden almıştım su an hala indirimde mi bilmiyorum ve bu şekilde bi kitap beklemiyordum açıkçası.
Stefan zweig'in diğer okuduğum kitaplarına göre biraz farklı gibiydi konusu ama kötü mu hayır bu kitabı da diğer kitaplari gibiydi, sadece biraz daha ağır bi anlatım dili ve çökmüş bi psikolojisi olan birini anlatıyordu bence.
Konu:
Hep monoton geçen bir hayatı olan adamın bir gece olan olayla artık monotonluksuzluktan çıkmasını anlatıyor.
Alıntı:
- "İçimdeki suçlu onların içindeki suçluyu anlıyordu; onlar bana korkuyla eziyet etmek istiyorlardı, ama ben onlara uysalliğımla eziyet ediyordum."
- "Arkadaşlarıma hiçbir şey anlatmadım, içimin ne kadar öldüğünü hic bilmediler, şimdi ise nasıl canlandığımı bilemeyecekler."
- "Bir defa kendini bulan insanın, bu dünyada kaybedecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir defa kendi içindeki insanı anlamış insan, bütün insanları anlar."
3 olarak yazdığım alıntı çok hoşuma gitti buraya da eklemek istedim.
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2020 106. kitabı
·9 saatte okudu
·Okunma: 09 Haziran 2020 00:59
Çook ama çok hoşuma giden bi kitap oldu. Okuduğuma hiç ama hiç pişman olmadım su an. Stefan zweig kitaplarından insan psikolojisini de kitaplarına çok güzel yansıtabiliyor bence su ana kadar sadece bunla beraber 2 kitabını okumuş olsamda bi an önce diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.
Konu;
Neyse konusundan birazcık bahsedecek olursam Irene adında bi bayanın hayatından bahsediyor hayatından sıkılmasından heyecan aramasından bu sekilde başlıyor kitap, sonuna doğru olaylar karışıyor tabi ki.
Alıntı;
- "Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza belirlidir, ağır da olsa, hafifte, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir."
- "Belki de insan en büyük utancı kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar."
- "İnsanin vedalaşmak için ne kadar zamana ihtiyacı olduğunu ve yanında götüremeyeceğini bilincinde her şeyin ne kadar değersiz göründüğünü fark edip korktu."
Ve bu kadar iyi ki okumuşuz 
Zeynep sülün
Zeynep sülün
Kitabın ilk basi biraz daha sıkıcı gibi ama ilerleyen yerlerinde ki olaylar fazla karışıyor ve orta yere geldiğiniz zaman olan olayları Oflaz'ın kim olduğunu sorgulamaya başlıyorsunuz, Işıl'ın dertleriyle niye bu kadar ilgilendigini belli yerinde kafayı yiyebilirsiniz ne oluyor falan diye algilayamayabiliyorsunuz. Kitapta sinirimi bozan şey Işıl'ın bencilliği oldu biraz hic Oflaz'ın ne halde oldugunu dusunmemesiydi.
Konusu;
Işıl diye bi kızın bir uygulama indirmesiyle Oflaz adında bi kisiyle tanışıyor. Bu kadar bahsedicem spoiler vermek istemiyorum.
Alıntı:
- "Zamanın unuttuklarından biri de oydu."
- "Acı yavaş yavaş, düşük dozda verildiginde insanı öldürebilir ama tek seferde, yüksek dozda verilmesi öldürmeyebilir."
- "Derler ki en iyi şifacı yaralı şifacıdır. Ve bütün şifacılar günün birinde yaralanmaya mahkumdur."
