Iremsu Durmaz
@Irem0_0drmz
My blog
Öncelikle kitap akıcı. Okurken eğleniyordum. Özet olarak Harpagon adındaki adamın cimriliğinin hat safhaya geldiği noktadan bahsediliyor. Okurken durmadan yok artık diyor insan, o cimriliği yüzünden. Oğlunun ona oynadığı oyun çok mantıklıca. Adam parasını çocuklarına tercih ediyor. Oğluda bunun farkında. Kızının sevdiği çocuk fazla yalakaydı, sinirimi bozmadı değil. Sonuna gelecek olursak şaşırtıcıydı. Bir an "Ne?" dedim. Moliere aslında cimri olmamayı böyle ele alarak çok güzel bir örnek vermiş oldu bize. Okumanızı tavsiye ederim. Şimdiden iyi okumalar...
İçimizdeki şeytan değil, kendimiz sorumluyuz yaptıklarımızdan.
Öncelikle kitap beni etkiledi. Sabahattin Ali bunu çok güzel şekilde başarıyor. Romanlarındaki karakterler birbirlerine aslında çok benziyor. Arada Ömeri Raif, Macide yi Mariaymış gibi hissediyordum. Kitap içeriğine gelecek olursam Ömer Macideyi seviyordu ama hatası çoktu. Okurken acaba gerçekten seviyor mu yoksa onun kendisine iyi geldiği için mi seviyordu? diye düşünmeden edemiyordum. Bunu anlamdırmak zor. Hepimizin içinde bir ses vardır. Bazen bu vesvese olur bazen yol gösterici. Ömer'de de bu vardı. Ve o yaptığı hatalarını ona yüklüyordu. Bunu kitabın sonunda farketmesi biraz geç oldu ama iyi ki oldu. Macide ise bence kimi sevdiğini farkında değil gibiydi. Aslında Ömer e minnet ve acıma duygularının karışımı vardı. O bunu aşk sanıyordu. Bedriye ise saf içten bir sevgi vardı. Macide aslınsa bilinçli ve mantıklı düşünebilen biri ama Ömer e ses çıkaramıyordu. Yani onunlayken kendisi gibi davranmıyordu. Biraz aptallaşıyordu. Ömer'in ara sıra olan ilgisizliği saçma yerlerde yaptığı ithamlar falan olsun yani bunlara göz yumması. Ömer in onu savunmaması sırf birkaç lira borç için. Beni sinir etti. Ama Macide susuyordu. Sırf acıdığı için. Ondan Macide en sevdiğim karakter olamadı. Kesinlikle en sevdiğim karakter Bedri oldu. Çok olgun mantıklı düşünebilen bir karakter. Macide'yi ne kadar sevsede Ömer arkadaşı olduğu için ararlarındaki o iletişimi koparmadan çok güzel şekilde ilerletebildi. Kitabın arka planında bulunan bazı karakterler var Nihat ve onun saçma arkadaşları gibi. Karşındakini haksız duruma düşürmek için çabalayan boş insanlar bence. Onlardan örnek vererek çok güzel dersler verildi. O zamandaki gençleri böyle seylere alet edip sonrada tek başlarına bırakmaları falan olsun güzel işlenmiş. Kitabı tavsiye ederim okumak isteyen herkese. Arada Ömer in parasız olduğu
Talat ve Fitnat ın aşkı.
Öncelikle kitap Tanzimat Dönemi kitabı olduğu için kurgusu bizim dönemimize tamamen ters. Kitap Talat karakterinin sevdiği kız olan Fitnat ı görmek için evlerine kadın kılığında girmesiyle başlıyor. Ve daha sonrasında Fitnat ın üvey babasının onu zorla başkasıyla evlendirmesi üzerinden konu devam ediyor. Kitap Tanzimat dönemi eserlerine göre çok şaşırtıcı çok güzeldi. Sonuna yaklaştıkça kitap sizde merak duygusunu artıyor. En sevdiğim karakter kesinlikle Talat ya çocuğun sevgisi bile çok güzel ya. O dönemde böyle bir şey yapmak cidden cesaret ister. Fitnat için çok üzüldüm. Ali Bey e gelince yani bir tarafım karısına yaptıkları yüzünden hakketti diyor diğer tarafım Fitnat ile Talat ın suçu ne idi? Ayrıca sonrasında çokta pişman olmuştu ama oldu artık. Ayrıca yazar Şemsettin Sami konuyu çok güzel işlemiş, o dönemde kadınların yolda yürürken bile neler çektiğine değindiği noktalar çok hoşuma gitti. Bravo valla. Tavsiye ederim herkese. İyi okumalar.
Hainler en yakınımızda.
Kitabı genel olarak beğendim. Tavsiye ederim. Sakarya savaşında yaşanan zorluklar, mücadelelerden bahsediliyordu. Ama bu cepheden çok meclis gündemini anlatıyordu. Vatan içerisinde her zaman temiz, saf, vatansever gibi duran hainler vardır. Bunları uzakta aramak doğru olmaz. Her zaman en yakında olurlar. Ve yaptıklarından pişman olduklarında her şey için çok geç olmuştur. Tıpkı firavun gibi kitabın adı da oradan geliyor. Bu hainlerin amaçları da firavun un imanı gibi idi. Burada da hainleri ( Ali Yusuf) ve vatanı için canını feda etmeye razı olan koca yiğitlerden ( Hüseyin Avni, Mehmet Akif) konu edilmiştir. Size bir çok şey katacağından eminim. Şimdiden okuyanlara kolay gelsin...
Öncelikle kitap şaşırtıcı bir şekilde garipti. Kitabın teması aşk. Ama bu aşk pek mutlu sonla bitmiyor. İlyas karakterinin tutumları çok yanlıştı. Evli ve çocuklu olduğu halde karısını aldatması kesinlikle yanlıştı. Hatasını anlıyor(!) ama karısı onu terkedip gidince tekrar öbür kadınla oluyor. Keşke o aşkını böyle bir sonla harcamasaydı. Onun haricinde Asel karakterini sevdim. Yaşadıklarına rağmen kin tutmadan bir hayat yaşaması. Ve çocuğuna iyi bir anne olması sevindirdi. Özellikle evlendiği adam çok iyi. Kitaptaki en sevdiğim kişi kesinlikle o. Çünkü cidden saf bir sevgisi var. Öz çocuklarını ve karısını kaybetmesine rağmen hayata tutunmaya devam edip Asel e ve oğlu Samet e karşı olan tutumları çok güzeldi. İlyas hatalarından dolayı kaybetti. Baytemir ise iyiliğinden dolayı kazandı. Kitabı öneririm. Aymatov bu konuda başarılı eserler yazmış. Bu da onlardan biri kesinlikle.
