Book Heaven
@Irem_____
353 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·112 syf.·
2024 15. kitabı
Yoksulluğun getirdiği zorluklar ve içine düşülen dehşet,nefret ve öfkenin dile getirildiği bir anlatım..roman çok değişik bir anlatım tarzıyla yazılmış ve son derece etkileyici.Gotik tarzda yazıldığı söyleniyor ama daha çok gerçeküstücülük var gibi. Sözgelimi anlatımdan bir alıntı alırsak; “Ev duvarlarını ve tavanlarını üzerimize kapattı, üzerimize atıldı, bizi korumak için miydi yoksa boğmak için mi, kim bilir, belki ikisi de, zaten bu dört duvar arasında ikisi birbirinden pek farklı değil.” Toplumsal sınıf ayrımları, cinsiyetçilik gibi ince konular ustalıkla mecazlara büründürülmüş bir roman. Kısa ama etkileyiciydi. Anneanne ve torunun oturduğu esrarengiz bir ev. İçinde gölgeler geziyor,nesneler hareket ediyor. Ben evin öfkesini ve nefretini evde oturan dört kuşak kadının üzüntüsüne,acısına bağladım. Bir metafor olarak ev, yoksulluk ve yokluğun verdiği acıyla lanetlenmişti. Anneannenin anlattığı hikayeye göre bu ev bazı karanlık sırlara sahip. Eğer farklı bir kitap okumak istiyorum derseniz bu kitap tavsiyem olsun..
Alıntılar
“Eşikten adımımı attığımda ev üzerime çullandı. Bu tuğla ve toz yığını hep aynısını yapıyor, kapıdan giren herkesin üzerine atlayıp nefessiz bırakana kadar karnını sıkıyor. Annem bu evin insanın dişlerini döktüğünü ve içini kuruttuğunu söylerdi ama annem buradan gideli çok uzun zaman oldu, onu hatırlamıyorum.”
“Annem diğerlerinden daha iyi olduğunu düşündüyse de babam annemin bu kibrini döve döve yok etti. Diğer kadınlardan bir farkı yoktu, aynı dayaklar ve aynı korku. Onları bir evde kapalı tutuyordu, annemi de başka bir evde. Babam o evi anneme hediye etmemişti, onu o evde yaşamaya mahkûm etmişti. Orası o kadınların bedenleri üzerinden inşa edilmişti ve annemin bedeni üzerinde de ayakta duruyordu. Acısı ve korkusu üzerinde. Orası bir hediye
Puan vermedi·207 syf.·
2024 14. kitabı
Nazlı Eray deyince yine orijinal bir konuyla baş başayız demektir. Roman başkarakteri, 22 Kasım 1963’te suikasta kurban giden ABD Eski Başkanı John Fitzgerald Kennedy’nin suikastının en ince ayrıntılarını ve komplo teorilerini uzunca bir süredir incelemektedir. Tuzluçayır'daki Kurşuncu Bacı'nın eski bahçesinde bir sabah vakti J. F. Kennedy’ye dönüşüverir. Ruhu kendisinin, bedeni ise Kennedy’nin bedenidir. Meraklısına tavsiyem olsun..
Alıntılar
“Vadideki, en uçtaki masada oturuyorum. Çevremde renkler ve ağaçlar herzaman ki gibi değişiyor, birbirine karışıyor ve ayrılıyor. Aynı hayat gibi. Bir rengin içinden bir başkası çıkıyor, önümde uzanan vadide sanki eski ve yeni hayatlar birbirine karışıyor,olaylar oluyor,hafif bir rüzgar esiyor,bir bulutun gölgesi aşağı doğru kayan bu dünyanın bir kısmını gölgeliyor.Sanki rüyalar..Sanki geçmiş hayatlar bu gölgenin içinde.”
“Ne tuhaf şeydi şu hayat. Düşünerek çözemiyordu insan bazı şeyleri. Besbelli ipince kader iplikleriyle örülmüş bir karmaşanın içindeydik hepimiz. Bu karmaşanın kendine has düzeni içinde yaşayıp gidiyorduk.”
“Her şeye bir neden bulmaya çalışmamalısın. Bazı şeyleri olduğu gibi kabul edip gördüğüne inananabilmelisin.”
Puan vermedi·130 syf.·
2024 13. kitabı
Zihin açan, harika bir kitaptı. Sanki Wernwr Herzog'un kamerasından farklı yer ve kişilere,olaylara anlık sıçramalar yaptım. Honolulu'lu Victor'dan, volkanik adadaki eski tutukluya; Tokyo'daki eski mimci Kazuo Ono'dan , Ankara Çankaya Şair Nedim sokaktaki robota; Morfinman Çinliye kadar her şey çok canlıydı. Honolulu tasvirleri gerçekten inanılmazdı. Fantastik edebiyat severlere tavsiyemdir.
Alıntılar
"Gökyüzüne uzanan dev palmiyeler,tepemizde uçan renk renk papağan sürüleri, ciğerlerimi dolduran nemli ısı,çevredeki pembeli,yeşilli,sarılı çiçek kümeleri şaşırtmıştı beni. İşte oralarda ,Pasifik yanıbaşımdaydı."
"Hepsi gittiler.Bir tek ben kaldım bu adada. İşte bu yüzden de özgürüm. Yeraltından çıktım. Bu adada beni yargılayacak kimse kalmadığına göre de suçsuzum."
"Nereye gitsek ,masmavi deniz yanıbaşımızdaydı.Buradada Honoluludaki gökyüzüne uzanan palmiyeler, hindistancevizi ağaçları,hurma ağaçları vardı."
