Book Heaven
@Irem_____
353 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Hayal kırıklığı·440 syf.·
1/10
2025 14. kitabı
Ayfer Tunç'un son romanı "Annemin Uyurgezer" geceleri tam bir hayal kırıklığı!
İyi bir romancı olmasına rağmen bundan bir önceki romanı "Kuru Kız" da hayal kırıklığıydı. Ama bu romanı "Kuru Kız"ı bile arattı!
Düzgün bir kurgu yok, hocasına histerikli bir aşkla bağlı bir öğrenci, onun annesi ve anneannesinin kısa bir öyküyle özetlenebilecek hikayeleri.
Anlatmış da anlatmış. Çoğu sayıklamadan ibaret.Belirli bir konu akışı yok, diri tutulan bir merak unsuru yok çünkü hikayenin izleği yok!
Romanı sıkıyorum sıkıyorum, bir kaç cılız damla dışında hiçbir şey düşmüyor hisseme.
440 sayfa, yazık değil mi? Zamanımızı, emeğimizi veriyoruz.
İlk kez bu kitap hakkında benimle benzer duyguları hissetmiş bir yorum okudum
Binlerce yıldır susmaya zorladınız bizi ve ana olmak göreviyle kısıtladınızEdebiyat
Merhaba... Can Yayınları kısa modern klasikler dizisinden Orıana Fallacı'nın Doğmamış Çocuğa Mektup adlı kitabını bitirdim.
İtalyan edebiyatına ait bu eserde evli olmayan kadının istenmeyen bir
Çok uzun yıllar önce okuyup çok etkilenmiştim. Sanırım bebekle olan konuşmaları da vardı annenin,ona yazdıkları...çok etkileyiciydi
Bahçıvan Babanın, Bahçıvan Kızı Olmak ....·208 syf.·Alıntı
10/10
2025 47. kitabı
İçim titreye titreye, yüreğim yana yana okudum..!
Bir kitabın adı, yüreğinizdeki en büyük acıyı nasıl da anlatabilir? 'Bahçıvan ve Ölüm'... Babam da bir bahçıvandı. Elleri toprak kokardı. Ve şimdi ölüm, onun bahçesinden kopardığı son çiçek oldu.
'Bahçıvan ve Ölüm'ü okurken, babamın ter kokulu gömleğinin sayfalardan yükseldiğini hissettim. Her kelime, onun bahçede bıraktığı çapalar gibi yüreğime saplandı.
Bu kitabı okurken satırlar değil, babamın hikayesi kanadı yüreğime. Bahçıvanın her çiçekle, her ağaçla kurduğu diyalog, babamın fısıltılarıydı adeta. Ölüm ise artık soyut bir kavram değil, babamın toprağına düşen bir tohumdu. Kitap bana şunu fısıldadı: 'Ölüm en güzel çiçeği bile koparır, ama onun tohumu toprağa düşer ve yeniden filizlenir.'
Babamın bahçesinde güller hala kırmızı, fesleğenler mis kokuyor. Ama onun o güllere uzanan elini, fesleğenleri okşayan bakışını özlüyorum. Kitap, bu özlemin resmiydi. Bahçıvan gitti, ama bahçesi hala onun sevgisiyle yeşeriyor. Ölüm, babamın ellerinden öpüp onu toprağa uğurladı. Ve şimdi her bahar, onun sevdiği çiçekler açtığında, babamın bana gülümsediğini hissediyorum.
Not:Bu satırlar bir inceleme değil, bir kızın babasına yazdığı en samimi mektuptur. Çünkü bazı kitaplar sadece okunmaz, onlarla birlikte yaşanır, onlarla birlikte ağlanır... Ve ben her sayfada babamı biraz daha kaybettim, ama her kaybedişte onu biraz daha çok buldum.
Bu kitap mutlaka okunmalı. Okuyacak olanlara 'keyifli okumalar' diyemem; çünkü içleri burkulacak, keyifleri kaçacak. Yine de buna değecek.
Bahçıvan ve Ölüm 
Georgi Gospodinov
Ne kadar yürekten yazmışsınız
pek yıldızım barışmadı bu kitapla.
çok fazla tekrara düştüğünü düşünüyorum. ilk 100 sayfayı özellikle 20 sayfayla da anlatabilirdi, okurken çok sıkıldım.
ayrıca verdiği egzersizleri çok kavrayamadım, çeviriden kaynaklı mı oldu yoksa tam aktaramadı ya da ben mi anlayamadım bilmiyorum. ayrıca "duyusal algı" kısmı vardı ki 5 defa okumuşumdur burada ne kastediyor diye. son 100 sayfa daha faydalı oldu benim için özellikle son kısımlarını sevdim. meditasyon, şaman bir sürü konuya da değindi. bu kitap çok okundu ve birçok insan çok sevdi ancak sanıyorum ki alandan olup okursanız size çok yeterli gelmeyecektir. (belki de ben daha vaka anlatımı içeren bir kitap aradığımdandır)
Güzel bir paylaşım olmuş emeğinize sağlık..ceviri asiri problemli geldi bana da.. yani dil bilmek yetmiyor biraz edebiyat yetenegi de gerekiyor..kitap güzel cevirmen katletmis
Yazar önsözde bu kitabın travmayı iyileştirmekte kolaylık sağlayacağına inandığını belirtmiş, hatta terapi görmüyorsanız kendi kendinizi iyileştirmek için kitaptan faydalanabileceğinizden bahsetmiş; bu ifadeyi sakıncalı bulduğumu söylemek zorundayım. Bir hocam insan kendi içindeki kuyuya bakamaz derdi; özellikle travma sonrası stres bozukluğu gibi ciddi bir konuda sadece kitapla iyileşme vaad etmek gerçekçi gelmiyor. Ayrıca kitaptaki egzersizlerin öngördüğü kadar etkili olduğuna ikna olmadım. Eğer ki travma sonrası stres bozukluğuna yönelik şikayetiniz varsa mutlaka bir uzmandan destek alın, kitaplar ile çözmeye çalışmak yetersiz gelebilir. Kitabın kendine yardım kitabından ziyade ruh salığı çalışanı adaylarının okuyabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitap, travma sonrası verilen tepkilerin gerekçelerini açıklamada çok başarılı. Sadece evrimsel olarak getirdiğimiz özelliklerden bahsetmiyor; aynı zamanda savaş gibi toplumsal travmalar sonrası yaşınılan toplumsal tepkileri açıklamada çok başarılı. Aynı zamanda bir insan travma deneyiminden sonra neden sürekli kendisini aynı travmatik şema içinde bulur, travma deneyimini dönüştürmek ve travma sonrası stres bozukluğu döngüsünü kırmakla ilgili kısımları da dikkate değer.
Son olarak kitapla ilgili şu eleştirimi de eklemek istiyorum; kitap çok fazla tekrar içeriyor. Bu da kitabı okuması zor bir hale getiriyor. hele de daha önce fazlasıyla travma okuması yaptıysanız çok fazla tekrara düşmüş hissedebilirsiniz.
Güzel bir paylaşım olmuş emeğinize sağlık..ceviri asiri problemli geldi bana da.. yani dil bilmek yetmiyor biraz edebiyat yetenegi de gerekiyor..kitap güzel cevirmen katletmis