Saçları beline uzanan koyu kahve kadının,
Kirpiklerinden okunur yorgunluğu.
Hissiyatlı makyajı saklayamazdı durumu .
İri ela gözleri düşünceli,
Üşür elleri ,hep soğuktur teni.
Tebessümüyle ısıtırdı içimi
Rahiyası kiraz çiçeği kokar ,
Andırırdı baharın gelişini.
O kadın bir başkaydı ,
Aşktı hep zihniyeti.
Severdi sakin müziği ,melankoliyi
Şiir yazardı , şiir kadın
Dengesizdi lakin
Dengesizliğiylede hoş
Ben bir ona sarhoş.
Uğurlu çiçeğiydi bodrum papatyası
Sevdiği renk beyazdı , giydiğinde kirletmeden durmazdı.
Son kez giymişti beyaz,
Şimdi semada yatmakta kadın.
Tebessümünde güneşi getiren,
Mâteminde zifiriye boğan ,
Baharı kendiyle götüren ,
Beyaza düşman eden ,
Bir kadın sevdim beni şiirlere küstüren.
İrem Tunç