Cümlelerime nasıl başlayayım ?
Seni satırlara nasıl sığdırayım ?
Saklımda ki gizi nasıl dilime getireyim ?
İçimde ki seni kime dökeyim ?
Dokunmadan öylece uzaktan, nasıl sevilir ?
Ben bilmem, hiç gelmeyen birinden nasıl gidilir?
Tenin tenimi tanımazken nasıl sevişilir?
Seni görmeden geçirdiğim günler, zamandan nasıl sayılır?
Dokunmadanda sevilirmiş öğrendim,
Öylece uzaktan sessiz sedasız ...
Özlemek sevmekten büyükmüş yaşadım,
Dağladı alemi feryadı isyanım...
Sensiz de geçmiş zaman . Anlamıştım ,
Takvimsizdi aşk .
Ve ben bir erkek nasıl sevilir sende öğrendim,
Ansızınmış ilk aşk .
İrem Tunç
Cümlelerime nasıl başlayayım ?
Seni satırlara nasıl sığdırayım ?
Saklımda ki gizi nasıl dilime getireyim ?
İçimde ki seni kime dökeyim ?
Dokunmadan öylece uzaktan, nasıl sevilir ?
Ben bilmem, hiç gelmeyen birinden nasıl gidilir?
Tenin tenimi tanımazken nasıl sevişilir?
Seni görmeden geçirdiğim günler, zamandan nasıl sayılır?
Dokunmadanda sevilirmiş öğrendim,
Öylece uzaktan sessiz sedasız ...
Özlemek sevmekten büyükmüş yaşadım,
Dağladı alemi feryadı isyanım...
Sensiz de geçmiş zaman . Anlamıştım ,
Takvimsizdi aşk .
Ve ben bir erkek nasıl sevilir sende öğrendim,
Ansızınmış ilk aşk .
İrem Tunç
Seni gördüm bugün sokakta, tam da karşımda
Dalgındın fark etmedin geçtiğimi ,
Hiç bir zaman farkına varmadığın, varlığım gibi
Eğdim başımı çaresizce , yürüdüm içimdeki yangınlı hisle
Bir ezikmişçesine .
Şimdilerde hiç çocuk sesi olmayan parkta, iki çocuğa rastladım yürürken ,
Yeşil hırkalı çocukla saçları örülü küçük kız.
Cıvıl cıvıl bir görüntüydü , kayboldular birden .
Meğerse
O, "çocuk ân a" saklanmıştı mutluluk ,
Geçmişim bilmeden...
Omzuma yüktü hislerim kaldırıma çöktüm .
Önümde ilkokul , ömrümde ilkti o kul
Parkta ki iki çocuk bahçesindeydi okulun
Yine yan yana
Eğleniyorlardı ,umutluydular yarından
Zamanın ne getireceğinden habersiz .
Yok oldular birden
Meğerse
O " çoçuk ân a" saklanmıştı mutluluk
Yaşamışım bilmeden...
Kalktım nihayetinde kaldırımdan , yürüdüm yürüdüm
İçimdeki yangınlı hissi söndürdüm
Beni görmeyen sana ,
Yeşil hırkalı çocuğun selamı var sevgilim.
İrem Tunç
Aralığın ayazında yürürken buluyorum
Şahsımı ,
Gece çökmüş; yol tenha, ıssız
Ve çığlık çığlığa, yoktu sahi görünürde kimse,
Kimdi bağıran avazı çıktığı kadar ?
Umarsızca bakındım .
Yolum uzun ,
Gailesi yıllarımın
Belimi yoruyor .
Üstelik heybemde bugünümden
fazlası yok/ yarınım yok
Dikilmiş zavallı bir ezik karşıma
Alacaklı
Süslemiş en güzel düşlerini
Amansız dengesizle
Oysa yol uzun
Dengesiz sarhoş ,
Zavallı alacaklı divane
Yarınım yok...
Bir daha denk gel ömrüme .
İrem tunç