İrem tunç

İrem tunç
@Irmcw
Yazdığım şiirlerimi paylaşıyorum hoşgeldiniz
Ben bir hiçmişim ... Baynumda urganım, Altımda taburem, İdama tâbi mahkümden haliceymişim. Sanki başlıça suçmuş varlığım, Başkada bir hiçmişim. Zaten en fazla , Hiç olabilirmişim ... Ben bedeliymişim; En ağır günahların, Affı olmayan tövbelerin , Dile gelmeyecek küfürlerin... Zaten olsam olsam Ceza olurmuşum Başka da zaten yokmuşum. Dostu da olamazmışım, kimsenin Ne kara gün dostu ne de iyi... Zaten istesemde beceremezmişim . Benim içtiğim kahvenin hatrı da olmazmış, Çekilecek dertte değilmişim. Ben sadece varmışım , Varlığımla da koca bir hiçmişim. Hiç; hiç olunur mu demeyin! Olunurmuş işte . Milyarlarca insan içinde, Ben bir hiçmişim... İrem Tunç
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aşkla İmtihan
Gitmek var mıydı tek sözümde? Razı oldu mu gönül gidişine? Elveda var mıydı gidene? Şimdi ayrı ayrı şehirlerde... Aşk acımasızmış... Yokluğun sigara misalli ciğerlerime sızmış , Vefasıza sevda azmış, Seni bana kattım ,acın acıma sızmış. Bir akşamüstü tutulmuşum sana . Bakakaldım hasratinle aya , Vardım beklemekle özlemin farkına, Katlanmak zormuş yokluğuna. İrem Tunç
1000k
Göğsünde Uyut Sevgili
Göğsünde uyut beni sevgili , Yoldan geldim yorgun bedeninm, İzin ver yüreğinde dinleneyim , Bağrına yaslandığım an dursun zaman,aksın yaşım. Aşka saymadım, bu kaçıncı aldanışım. Hiç mecalim yok, dermanım ol sevgili . İçtiğim suyum, sığındığım yuvam, aldığım nefesim ,mabedim, kutsalım ol sevgili! Ruhum sanki yanında, salıncakta sallanan bir çocuk. Ki ben hür olmak nedir bilmedim. Bir deli esirinim. Bırakma karanlıkta ellerimi düşerim. Ki ben dengede durmak nedir bilmedim , Dengesizim . Git zaten ben beceremem kal demeyi . Olmadi ki isyanım kaderine razı biriyim . Çıkmasada nefesim haykırırdım . Dünya unutsun bizi sevgilim. (Şiirin ilk versiyonu) İrem tunç
Göğsünde Uyut Sevgili
Göğsünde uyut beni sevgili , Yoldan geldim yorgun bedenim, İzin ver yüreğinde dinleneyim , Bağrına yaslandığım an dursun zaman, Aksın yaşım. Saymadım Aşka bu kaçıncı aldanışım… Hiç mecalim yok. Ruhum sanki yanında, Salıncakta sallanan hür çocuk. Ki ben hür olmak nedir bilmedim. Bir deli esirinim. Karanlıkta bırakma titrek ellerimi Düşerim. Ki ben dengede durmak nedir bilmedim , Dengimle dengesizim . Git! Zaten ben beceremem Kal demeyi… İrem Tunç &Cenk Ateş