Hasan el-Basri de şöyle derdi; "Senin nice din kardeşin vardır ki, onları annen doğurmamıştır." Bunun için şöyle denmiştir; "Akrabalık sevgiye muhtaçtır, fakat sevgi akrabalığa muhtaç değildir."
İki kıymetli şey vardır ki onlar çoğaldıkça kıymet ve şerefleri artar: bunlar helal para ve kendisiyle muhabbet edip huzur bulacağın kişidir.
Kardeşinin vefatından sonra göstereceğin azıcık vefa, onun hayatında göstereceğin çok vefadan daha hayırlıdır.
Senden ayrı olduğu zaman arkadaşın hakkında, ancak senin arkandan konuşulmasını istediğin şekilde konuş.
Seleften birisi demiştir ki; "Allah için sevdiğim bir kardeşim yanımda anıldığında, hemen onu karşımda oturuyormuş gibi düşünürüm ve onun hakkında ancak yüzüne karşı söylediğimde hoşlandığı şeyleri söylerim.
Bir diğeri de şöyle demiştir;" "Uzakta bulunan bir kardeşim yanımda zikredildiğinde, hemen kendimi onun yerine korum; benim hakkımda neyin konuşulmasından hoşlanmıyorsam, onun hakkında da o şekilde konuşurum."