Gerçek dost o kimsedir ki, seninle olduğunda;
Senin menfaatin için nefsini eder feda.
Başına bela gelip düzenin bozulduğunda;
Seni toplamak için her şeyini kor ortaya.
Bize ediplerden birisine ait şu şiir okundu:
Nice arkadaş var ki, sonradan hukuk kurdum;
Önceki dostlarımın hepsinden hayırlı buldum.
Bir dost var ki onunla yolda arkadaş oldum;
Öyle mert birisi ki, oldu en samimi dostum.
Ahnef bin Kays şöyle demiştir; "Arkadaşa karşı insaflı davranmak muhabbeti kuvvetlendirir, güzel geçimle de sohbet ve beraberlik uzun süre devam eder."
Yine o demiştir ki; "Şu üç şeyle muhabbet elde edilir: Karşılıklı işlerde insaf üzere hareket etmek, zor anlarda malını paylaşıp dostuna sahip çıkmak, sevgiyi gizlemek ve onu muhafazaya özen göstermek."
Eksem b. Sayfi oğullarına şu tavsiyede bulunmuştur; "Oğullarım, sevgi ile birbirinize yaklaşın; akrabalığa güvenmeyin."
Senin kendisinde gördüğün hayır ve fazileti sende görmeyen kimsenin arkadaşlığında hayır yoktur.
Şa'bi yoluyla gelen bir rivayette, Hz Ali kötü arkadaştan sakındırdığı bir adama nazım halinde şöyle demiştir;
Dikkat et! Aman cahille arkadaş olma;
Yanaşma ona, kendine de yanaştırma.
Nice cahil vardır ki, bir iyiye dost olsa;
Düşürür baş aşağı, hayır bırakmaz onda.
Herkes yol arkadaşıyla ölçülür elbet;
Birisinde olanlar, diğerine edilir nispet.
Bu dünyada her bir şey, emsaliyle tanınır;
Çünkü benzer fıtratlar, birbiriyle kaynaşır.
Kalpten kalbe yol vardır, onu tanıyan bilir;
Yan yana gelince dostlar, yakayı ele verir.