Işık Parlar
@IsikParlar
226 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Varoluşlarımızın tatminsizliğinden ve acısından, kusurlarından ve çıkmazlarından kaçmak için kendimizi rüyalarımızda yansıtarak yaptığımız şey de bu değil mi her zaman? Engin kurtuluş ve selamet ufuklarının hayalini kurarken hayatı yüceltiyoruz.
Bizi intihara iten nedir? Başarısızlığımıza ait yeterince kanıtımız mı var? Yoksa tarih bizi çıkar yolu olmayan bir yere koyduğu için mi? Bildiğim kadarıyla hayvanlar intihar etmez. Daha kötüsü, kendilerini ölüme terk ederler. Bunu yapmayı biz de biliyoruz, kendimizi üzüntüden, kederden ölüme terk etmeyi. Fakat intihar başka bir şey değil mi? Bıraktığımız izi daha heyecanlı, daha şiddetli kılmanın bir yolu değil mi?
Şu fotoğraf sanatı konusunda hep eleştirel bir göze sahip oldum. Maymunluklardan ve taklitlerden oluşan tuhaf bir dönemi ilan ediyor bence. Fotoğrafla birlikte, o zamana kadar benzersiz kılmaya çalıştığımız zihinlerimiz de adeta mükemmel suretler haline gelmek zorunda kaldı. Bu nedenle Darwin haksızdı. Maymundan gelmekle kalmıyoruz, ona dönüyoruz da.
Reklam