Kimsenin yağmuru seyretmediği bir dünyada, yıldızları sevmenin yalnızlığı ile her gün biraz daha geri çekildim.
Üstüme örttüğüm yorgan, yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı..
Yassıadalı bir sabah vakti, darağacında buluruz kendimizi. Darağacında buluruz yeni filizlenen umudumuzu, yüzümüze çeyrek asır sonra yakışan ilk tebessümü, çocuklarımızın istikbalini, hayalimizin istiklalini darağacında sallanırken buluruz Yassıadalı bir şafak vakti. Devlet bizi asar, biz devleti bağrımıza basarız; büyük milletiz!
Dedelerimiz inşa değil ibadet ediyorlardı biz inşa değil imha ediyoruz, bu kadar net. Sanatta, siyasette, mimaride, aklımıza gelen her hususta bize düşen nasip sanırım imha etmek olacak. İhya mı? O sonraki nesillerin işi.