Dostoyevski’nin insanları sevildikleri kadar sevmek istemezler:Onlar sadece sevmek ve kurban olmak isterler,hep daha fazla veren,hep daha azını alan olmak isterler ve karşılıklı olarak duyguları çılgınca arttırırlar,yumuşak bir oyun olarak başlayan şey adeta bir boğulma,bir inleme,bir kavga,bir ıstırap olana kadar.