"...En küçük bir zorlukta mucize bekliyoruz. Bir mucize için göğe yalvardığım günler oldu benim. Aniden buharlaşıp başka bir zamana sıçramak istediğim anlar oldu. Oysa balık oltaya takılınca deniziyle birlikye geliyor. Başka bir evrene yeltenmiyor. Mucizeyi değil denizini arıyor."
"Hepiniz beni affedin," diye güçlükle fısıldadı açlık sanatçısı. Bu sözünü, kulaklarını parmaklıklara dayamış olan şeften başkası işitmedi. Alnını parmaklıklara dayayıp "elbette," dedi, bir yandan da bakıcılara işaret vermeye çalışarak, "seni affediyoruz." Açlık sanatçısı, "tek dileğim insanların bana saygı duymasıydı,"