Reklam
Benim hastaligim, yirmi yil icinde bütün kasabada tek bir akilli adam bulabilmemdir. Ama o da bir deli!
Yalniz kalmadan hakiki mutlulugu bulmak mümkün değildi.
Bana güleceksiniz, ancak yeni bir hayatin şafağı ışıyacak, hakikat galip gelecek ve bizim sokağımıza da bayram gelecektir.
Evet, hastayim. Ancak siz de biliyorsunuz ki onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolasiyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onlari saglikli olanlardan ayirt edemiyorsunuz. Neden ben ve bu zavalli insanlar, disarida dolasanlarin yerine burada gunah kecisi gibi oturmak zorunda? Siz, saglik memuru, idare amiri ve butun hastane güruhunuz; ahlaki bakimdan hepimizden ölcülemiyecek derecede asagi konumdasiniz. Neden burada oturan siz degilsiniz de biziz? Mantik bunun neresinde?
Reklam