Pirâye
@Ivanka
34 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Distopyaların Kokteyli
Öncelikle birçok incelemede yapılan yorumlara katılıyor ve abartıldığı kadar iyi bir kitap olmadığını düşünüyorum. Açıkçası son 20 sayfa kala bıraktım, belki de değineceğim noktaların çözümü o son sayfalardadır. Daha sonra okumayı düşünüyorum belki de yazar beni şaşırtmayı başarır!
Bana göre hikayede müthiş boşluklar var. Hikaye yazdığım dönemlerde aklıma gelen güzel bir fikri olay örgüsüne çeviremediğim ve bu yüzden yazmaktan vazgeçtiğim yazılarımı hatırlattı bana. Özellikle distopik eserlerde, yazarca olay örgüsünde yer bulmayı hak etmiş her meselenin sağlam temellere dayandırarak okura açıklanması gerektiğini düşünüyorum ama burada pat diye ana karakterin buhranına dalıyoruz. Üstelik bu buhran da karakter henüz tam anlamıyla derinleşmeden pat diye önümüze seriliyor. Tabiri caizse kitap paldır küldür ilerliyor. Aynı zamanda anlatımda sanki bilinç akışı tekniği denenmiş ancak başarılamamış ve ortaya karman çorman bir şey çıkmış gibi. Bu paldır küldür ilerleyiş ve anlatımdaki yoruculuk okumayı zevksiz bir hale getirdi benim için.
Sadece ana karakter değil diğer karakterlerin de herhangi bir derinliği yok. Beni en çok sıkan detaylar; hikayenin zamanında teknolojinin ne derecede olduğunun tam olarak tanımlanmaması, aile kavramının kişiler ve onları kontrol altında tutmak isteyenler için ne anlam ifade ettiği/etmediği, bir anlam ifade edip etmemesi gerektiği ve sakıncaları. Duvarlarda dev monitörler var, evde karakterin ''karım'' dediği ve sanal akrabalarıyla konuşup duran bir kadın var, demek ki aile kavramının yaratılmak istenen toplum üzerinde bir sakıncası var fakat öyleyse bu sanal akrabalar neden var? Bir yandan üst teknoloji eşyalar, arabalar, mekanik köpekler gibi cihazlar var öte yandan bu gelişmiş teknolojinin meşgul tutmak/sosyalleştirmek istedikleri insanlar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çok uzun bir süre, popüler kültürün etkisinden dolayı, önyargılı yaklaştığım yazarın önyargılı yaklaştığım bir kitabı olarak kaldı.
Yeni çıktığı zamanlarda sırf adının ve kapağının hoşluğundan kahvenin yanına dekor amaçlı konulan ve hikayelerde paylaşılan bir kitap olduğu için uzun zaman, birkaç yıldan bahsediyorum, okumayı ertelediğim hatta reddettiğim bir kitaptı.
Dün başladım, bugün bitirdim ve daha önce okumadığıma pişman oldum. Sonunda gözlerimi dolduran bir hikaye oldu. Öyle ki sadece okuduklarımı ve hatırlamak istediğim cümleleri kaydetmek için kullandığım bu siteye ilk kez “inceleme” yazdırdı. Sanırım Sarah Jio ve hoş ve cezbedici isimleri ve kapaklarıyla ,hikayelerimde olmasa da, kütüphanemde yer almaya devam edecek.
