İnsanların tahammül sınırı, dünyadaki bütün felsefeleri, şiirleri gölgede bırakıyor. Peki, bu dayanma gücü, yaptıkları bir şeyin sonunda uğradıkları hayal kırıklığıyla baş etmelerini sağlıyor mu?
Hayat böyledir Salkacığım, öyle ya da böyle biter bir gün. On yedi yıldır körüm ben. Orada oturup ağlıyor musun bilmem, ama sana şunu söyleyeyim, bu köyde gözyaşı hiçbir işe yaramaz. Seni senden başka kimse teselli edemez. Altmış yıldır bu köydeyim ben. Biz beceremedik, ama belki siz gençler, insan olmayı başarırsınız.