— Bu ot, güzel kokusu için bazen mihnete de uğrar. İnsanlar, onu parmaklarının arasında örseler, hırpalarlar. Feride, seni bu ıztıraptan derinleşmiş gözlerin, mahzun düşüncelerden yorulmuş güzel yüzünle ben, bu hırpalandıkça kokusu artan çiçeklere benzetiyorum.Çünkü artık, gözlerin gülmüyor, benim bu manasız gibi görünen sözlerimle eğlenmiyorsun.
— Görüyorsun artık, Çalıkuşu müebbeden öldü, dedi.
— Ziyanı yok, ben Çalıkuşu'nun bütün aşkını bir başkasına, Gülbeşeker'e verdim, dedi.