Fakat geceleri anlatılan bütün hikâyeler hüznün sessiz sokağına girer. Alaca karanlık üzerlerine çöker, gece sükût eden yaslar yıldız olmadan üstlerini örter, sonra da karanlık, kanlarına karışır. Taşıdıkları bütün renkli, güzel sözlerin, kendi hayatımızı yansıtıyormuş gibi ağır, hüzünlü bir tınısı vardır.