Dünyada yalnızım... İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. Etrafımda havadan başka şey yok. Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum...
Ne kadar açık sözlü ve cesaretli olsamda, sana bazı şeyleri söylemeye cesaretim yok. Çünkü sana aşık olmaktan korkuyorum. Aklımda bir tek sen varken 'aklında başka biri mi var?' şüphenden korkuyorum.; Bir gün çok değiştiğimi söylemenden korkuyorum. 'ya kaybedersem' hissi, içimi yiyip bitiriyor.En kötü ve en korkunç yanı, kötü biri olduğumu düşünmenden korkuyorum..