Tuğba Yeli
@Jenanime
Yeniden Doğuş (Furuğ Ferruhzad)Şiir
Tüm varlığım benim karanlık bir ayettir
seni, kendinde tekrarlayarak
çiçeklenmenin ve yeşermenin
sonsuz seherine götürecek.
Ben bu ayette seni ah çektim, ah
ben bu ayette seni
ağaca ve suya ve ateşe aşıladım!
Yaşam belki
uzun bir caddedir,
her gün filesiyle bir kadının geçtiği,
yaşam belki
bir urgandır, bir adamın daldan kendini astığı,
yaşam belki okuldan dönen bir çocuktur,
yaşam belki, iki sevişme arası rehavetinde
yakılan bir sigaradır,
ya da birinin şaşkınca yoldan geçişi,
şapkasını kaldırarak,
başka bir yoldan geçene
anlamsız gülümsemeyle “günaydın” diyen.
Yaşam belki de o tıkalı andır,
benim bakışımın senin buğulu gözlerinde
kendini paramparça yıktığı
ve bir duyumsama var bunda
benim ay ve karanlığın algısıyla birleştireceğim.
Yalnızlık boyutlarındaki bir odada,
aşk boyutlarındaki yüreğim,
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mermer Adasına VedaŞiir
Ayrılsam mı kavuşsam mı şaşırdım bu iskelede.
Kararsızlığın ortasında ihbar ediyorum belleğimi.
Tekrar ediyorum insanlığımı habire. Bir anda binip gemilere
uzak denizlerdeki mezarıma gidiyorum. Bir anda vuruyorum rıhtıma.
Beyazlar giyindim; ipeğin ardında kırmızı patlamış bir güneş akıyor etlerimden.
Kışın anları ve bu denizin dalgaları saklı saçlarımın uzayışında.
Söyle bana, yaşatmaya yazgılı mısın bu adayı;
besmele beyaz evleri
ve bir beton yengece benzeyen rıhtımı... yitirişlerinle...
Ah, yitiriyorsun beni. Tutamıyorsun mermerin güvenliğinde, yitiriyorum seni.
-Kalbim bir ada olmaz mıydı sana?
Geçikmiş zaman akşamı telaşla kaldırıyor sulardan.
Hızlı yunuslardan son bir tören.
Atıyorum kendimi gecenin kaplanına.
Parçalanışımı duyuyorum,
bir türlü evcilleştiremediğim sevdam
seriyor etlerimi kayalar üstüne...
Ben ve bu kıyıda uyuyan kaplanım, üzdük sizi; artık elveda!
Gelecekse beklenen, beklemek güzeldir
Özleyecekse özlenen, özlemek güzeldir.
Ve sevecekse sevilen; O hayat her şeye bedeldir.
Özdemir Asaf
Çoktandır yoksun ama
Yine de bağlıyım sana
İhanet gibi geliyor
Gözlerimi kaldırıp da
Bakmak bir başkasına
Yoksa ne olur bahanem
Sen dönüp de
Ellerin neredeydi diye sorduğunda
"Bazıları seyrederken hayati en önden
Kendime bir sahne buldum oynadım
Öyle bir rol vermişler ki
Okudum okudum anlamadım."
Freidrich Nietzsche