Hayatta en sevdiğim filmlerden biri olan Her Şeyi Bitirmeyi Düşünüyorum'un uyarlandığı kitabı okumak uzun zamandır aklımdaydı, nihayet bu seneye kısmet oldu. Filmi çok sevdiğim için incelemesini yazarken filmden ayırmak benim için pek mümkün değil. Bu yüzden filmle biraz kıyaslama yapacağım.
Kitap beni hayal kırıklığına uğrattı diyemesem de filme kıyasla daha az boyutluydu. Filmi çarpıcı yapan karakter, sahne ve diyalogların kökünün kitaptan alındığını fark etsem de bunlar filmde daha genişletilmiş, derinleştirilmiş, anlamları arttırılmıştı. Bu da filmin en sevdiğim filmlerden biri olurken kitabın olamamasının sebebiydi.
Uyarlama olarak kitapla filmin arasındaki en büyük fark sonuydu. Film hüzünlü ama umutlu bir finalle biterken kitap çok daha karanlık bir final yaptı. İki son da güzeldi. Ben ikisini de sevdim ve yönetmenin neden böyle bir değişikliğe gittiğini anlayabiliyorum.
Sonuç olarak bence kitap çok iyiydi. Konu olarak seçtiği mevzuların gerçek hayatta çok yaygın olmasına rağmen yazarlar tarafından çok nadiren anlatıldığını düşünüyorum. Ayrıca anlatış biçimini de çok yaratıcı buldum. Derdini bir çeşit psikolojik büyülü gerçekçilik kullanarak anlatıyor. Bu biçim yazarın az kelimeyle çok şey anlatmasına olanak sağlıyor.