tuba a.
@JessicaAtreides
333 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
“Harry, böyle ıstırap çekmen hâlâ insan olduğunu gösterir! Bu acı, insan
olmanın bir parçası -”
“ÖYLEYSE - İNSAN - OLMAK -İSTEMİYORUM!”
Reklam
“Hissettiklerinin utanılacak bir yanı yok, Harry,” dedi Dumbledore’un sesi. “Tersine… böyle acı hissedebilmen senin en büyük gücündür.”
Harry buna dayanamazdı, artık kendisi olmaya dayanamazdı… kendini asla, kendi başı ve bedeninde böyle hapsolmuş hissetmemişti, başka biri, herhangi biri olmayı hiç bu kadar şiddetle istememişti…
Ama Çerezkutusu sahipleri bile, Fred’in veda sözleri yüreğine işlemişe benzeyen kaos ustası Peeves’le boy ölçüşemezdi.
Fred salonun öbür yanına, kalabalığın üstünde onunla aynı hizada süzülen hortlağa baktı.
“Bizim için onun canına oku, Peeves.”
Ve Harry’nin daha önce hiçbir öğrenciden emir aldığını göröediği Peeves, canlı şapkasını başından çıkardı; Fred ile George aşağıdaki öğrencilerin coşkulu alkışı eşliğinde dönüp açık ön kapıdan görkemli günbatımına doğru hızla giderken, onlara selam durdu.
Reklam