Gerçekte insanlar çok önemsiz, basit yaratıklardı. Hayatlarını, büyük ve küçük aptestlerini yapmakla, çiftleşmekle geçirirlerdi. Doğarlar, ölürler, sonra yerlerini başkaları alır, onlar da ölürlerdi. Sayısız alçaklıklar yapar, sayısız suç işlerlerdi. Buna rağmen bütün bu iğrenç rezillerin arasından, durmadan zekâ fışkırmaları olur, geleceği haber veren hayalciler çıkardı.
Sana itiraf ediyorum. Onu bütün kalbimle severdim. Ama ne yazik ki ben koca bir budaladan başka bir şey değilim. Ancak aptallar böyle şeyleri hayal ederler. Şu anda o benim neler düşündüğümü bilseydi gülmekten ölürdü. Ve ben, bana güldüğü icin hiç üzülmezdim.