Bir an durup gökteki buluta bakmak, kuşun şarkısına kulak vermek ya da yuvaya girip çıkan karıncaları saymak, ya da bunların hiçbiriyle ilgilenmeyecek kadar meşgul bir kafayla yürüyüp gitmek bize pahalıya patlayabilir, hayatımızın fırsatını kaçırmamıza neden olabilir.
Çünkü insanın bilincinde başlangıç ile sonun, yaşam ile ölümün uyuşmazlığını uzlaştıran yalnızca, bilinmeyen ve görünmeyen Tanrı’ydı. Dualar bu yüzden okunuyordu. Tanrı’ya haykırışımızı işittiremediğimiz, dünyayı insanlar için neden doğmak ve ölmek üzere yarattığını soramadığımız için okuyorduk duaları.
