MağaraEdebiyat
Yıkılan binalar, dikkatini dağıtmıştı ve kaybettiği zamanı telafi etmek istiyordu, oysa bu, dünyanın en saçma, en anlamsız deyimiydi, insanlığın yitirdiği zamanı telafi etme şansının asla olmayacağı gibi çok acı bir gerçeği saklamaya çabalayan boş bir laftı sonuçta, zaman dediğimiz şey, biz onu gerektiği gibi kullanamadık diye bir köşeye yaslanıp dinlenecek, onun yokluğunun farkına varalım diye dünyanın en sabırlı adamı gibi istifini bozmadan bekleyecek değildi ki.
Reklam
Yoksulun ölümüde yoksul ama, ölüm dediğimiz şey sınıf tanımayan tek adalet .
Kaybolup gitmişti ,hiç kimsenin savunmadıgı ,hiç kimsenin değer vermediği ,hatta sıradan bir sineği iğneye geçirip mikroskopta inceleyen araştırmacıların bile ilgilenmediği bir varlık ; yılarca dairede bin bir türlü alayı uysalca sineye çeken ve sesizce mezara giren ama ömrünün somununda kısa süreliginde bilr olsa palto şeklindeki aydın bir konuğun zavallı yaşamını şenlendirdigi ve bütün çarların ,dünyayı yönetenlerin kaçınılmaz biçimde uğradığı felakete uğramış bir varlık.
