"Bu ova ne ovası?"
"Buraya da Düldül ovası derler."
"Düldül dağının arkası da?"
"Çukurovadan bakınca burası..."
"Öyleyse,Van Gölü nerede?"
Adam kolunu kaldırdı, güneydoğuya doğru uzattı, çok uzakları gösterdi
"Ohhoooo, orası mı, Van Gölü Mü?"
"Van Gölü."
"Ohhooooo, Van Gölü çok çok uzaklarda, Güneşin doğduğu yerlerde..."
Şu yaratıklar içinde ölümün ne olduğunu bilen bir tek yaratık insandır. Onun için, bu yüzden insanlar böylesine çılgın, böylesine deliler. Ölüm korkusu, ölüm acısı, yok olma onları delirtip, onlara olmadık işler yaptırıyor. Ölüme aldırmaz görünüyorlar ya insanların gece gündüz düşündükleri, hiç akıllarından çıkarmadıkları ölümdür. Öteki yaratıklar ölümü bilmedikleri için daha az zalimdirler. Benim kuş da bana çok zulmediyor ya...
Öteki yaratıklar ölümü bilmedikleri için insandan daha çok sevgi doludurlar.