Konuştukları mesele onlara yabancıdır; kendi şapkaları altında değil, ödünç alınmış şapkalar altında yürürler. Yapacak işleri yoktur, herhangi bir somut hedefe yönelmeksizin, dört bir tarafa doğru dağılıp yayılmışlardır. Bu evrensellikleri, ilgi alanlarının kapsayıcılığı, boş kafalılıklarını ve hiçbir şeye karşı sevgi ve sempati duymadıkları gerçeğini gözlerden saklayan bir örtüdür. Alınterine, sıkı çalışmaya dayanan mütevazı bir yol seçmek, arkalarında derin bir iz bırakarak bu yoldan yürümek onlara sıkıcı gelir, bunu gösterişten uzak bulurlar. Çünkü bu yolda bilgiciliğin işe yaramayacağını, göz boyama ve kendini olduğundan yüksek gösterme çabalarının muhatap bulamayacağını bilirler.