Bizim dünyamız sessizdi. Kelimeler içimizde dalga gibi savrulurdu. Gök gürültüleri gibi gürlerdi çıkmak, azat olmak için. Ve sonunda fırtına gerçekleşirdi. İçimizde. Ve savrulma sırası bize gelir. Fırtına gerçekleşdikçe biz yanarız. Ne kadar uyumsuz değilmi? Yağmur yağarken ateşin sönmeden yanması. Kelimeler içimizde yağmur gibi yağarken, canımızın yanması. Evet, hayatım boyunca sessiz kalacakdım. Neden peki? Bilmiyorum...
Bazı insanların kalbinin üstünde göz vardır. O gözle bakarlar dünyaya, o gözle görürler her bir şeyi. Allah hepinizin karşısına böyle insanlar çıkartsın...
-"Mucize" filminden alıntı