Victor Hugo en değer verdiğim bir yazar ve tüm kitaplarını severek okudum. "Bir İdam Mahkûmunun Son Günü" gerçekten çok enteresan bir kitaptı. Kitabın ilk çıktığı zamanlar Victor Hugo'yu baya eleştirmişler. Hangi yazar, bir idam
mahkûmunun yaşadıkları hakkında bir kitap yazar ki? demişler. Ana karakter çok şey yaşamış kitapta...kızına olan sevgisi bambaşka idi zaten. Fakat kızı onu tanımadığında çok yıkılmıştı. Son bir kez daha beni idam etmeyin diye yalvarmak istemişti ki oysa, sırf ailesi için. Kim bilir şu hayatımızda kaç mahkum bu kadar şey yaşadı merak ettiniz mi? Kim bilir kaç mahkum şu kitaptaki acıları çekti? Kaç kişi idam edilerek ailesini ve sevdiklerini yarı yolda bıraktı? Size kesinlikle bu kitabı okuyun demiyorum, sadece mahkumların hepsini aynı şekilde yargılamayın. Bütün mahkumları kötü olarak düşünmeyin. Kimse kendi kaderini kendi seçemez. Kaç kere suçsuz durumdayken suçlu durumuna düştünüz diye sorsam susardınız değil mi? Ama susmayın. Haklarınızı sonuna kadar savunun. Belki de ana karakter hiç susmasaydı ve onu idam etmemeleri için yalvarsaydı bir şeyler değişemez miydi? En azından kızını ve ailesini tekrar görebilirdi, belki de şu anda kızının yanında olabilirdi bile...