"Kendi hayatımın cahiliyim ama on üçünde acının yabancısı değilim.
Kalbimin trajedisi, geçer dediklerim ama geçmeyince ah ettiklerimden
oluşuyor. Ben bir defne ağacıyım. Kendi toprağında kovulan, kökleri
içten çürüyen zavallı bir defne ağacı."
Fakat insanın damarları ve sinirleri bazen iradesinden ve aklından daha kuvvetlidir ve muhayyilemiz bizi iğfal etmekte bazen birçok fettanları geri bırakır.