İnsan gömdüğü duyguyu unutmaz… sadece üstünü örter. Doğru kişi geldiğinde, o örtü kendiliğinden kalkar… çünkü bastırılan şey kaybolmaz, sadece zamanın altına çekilir. Ve zamanı gelen, hatırlanmaz geri döner. O an insan şunu anlar; geçen zaman değil, sadece saklanan duygudur.
O sesi bir kez daha duyabilseydim, hayatımın bir yerlede muhafaza edildiğini, unutulmadığını çevresinde biriktiğini, hala etrafında ona siper olduğunu hissedebilseydi.