"Sana büyük caddelerin birinde rastlasam
Elimi uzatsam tutsam götürsem
Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak
Anlasan
Elimi uzatsam tutamasam
Olanca sevgimi yalnızlığımı
Düşünsem hayır düşünmesem
Senin hiç haberin olmasa
Senin hiç haberin olmaz ki
Başlar biter kendi kendine o türkü"
Çoğu zaman yazmak, gözlerinden düşen gözyaşların dilidir. Ya da anlatmak isteyip ulaşamadığın kalplerdir. Bazen anlaşılmak istenmektir. Ne bileyim kabullenmektir belki de. Ben şimdi yazmak bile istiyor muyum bilmiyorum