Herkes derdini, sırrını bana emanet ediyordu. Ben de dinliyor ama yorum yapmıyordum. Onları yargılamadığımı, yargılamadan dinlediğimi düşünüyorlardı. Yargılamıyordum ama onlardan çok üzülüyordum yaşadıklarına. Yorum yapmıyordum, çünkü sohbetin derinleşmesinden korkuyordum. Kendimi açmaktan, kendimi anlatmaktan, kimsesizliğimi belli etmekten korkuyordum. Yalnızlığımı kimse bilmesin istiyordum.