Merve
@JustReadingBooks_
“in solis sis tibi turba locis”
Montaigne, "Yalnızlık Üzerine" adlı denemesinde başkalarıyla birlikte yaşamanın tehlikeleri ve tek başınalığın değeri üzerinde durur. Onun buradaki amacı fiziksel yalnızlığın önemini vurgulamak değildir; yapmaya çalıştığı, başkalarının görüş ve eylemlerinin peşine düşüncesizce takılmanın cazibesine karşı bir direnme yeteneği geliştirmektir. Bunu da insanların, diğerlerinin onayına duyduğu aşırı bağlılığı vurgulayarak yapar. Montaigne'e göre insan, sürekli başkalarının onayı ve hayranlığının önemli olduğu düşüncesiyle yaşar ve başka insanlara hoş görünme isteğinden kurtulamazsa başkalarının gözündeki gösterişe muhtaç hâle gelir. Şöhret peşinde koşarken de kendi beklentilerini göz ardı etmenin huzursuzluğunu yaşamaya başlar. Şöhret ve huzur ise asla arkadaş olamaz çünkü huzur başkalarının fikirlerini umursamamaya bağlıdır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Düşündüğümüz, hissettiğimiz ve hatırladığımız her şeyin insan zihninin tümünü oluşturduğuna inanarak salt bilinçteki gerçeği normal kabul etmek doğaldır. Ancak Freud bilincin günlük yaşantımızda doğrudan farkında olduğumuz etkin hâlinin, psikolojik yeti ve yönelimlerimizin sadece küçük bir kısmı olduğunu söyler. Bilinç aslında kolay ve hızlı biçimde ulaşabileceğimiz görünür düzeydir. Bilincin ardında ise aktif bilişsel durumumuz ve davranışlarımızın dikte edildiği depo, yani bilinç dışının güçlü katmanları bulunur. Bu açıdan bakınca bilinç, bilinç dışının elindeki bir kukla gibidir. Bilinç dışı, bireyin düşünce ve davranışlarını sessizce yönetir.”
Çocukluğumda anlatılan masallar kadar
Güzel ve renkli bir arka bahçesi var
Çiçekleri sadece kendine kadar
Şşttt! Kimse duymasın çiçeklerin canı yanar