Bazen herşeyin sahibi olduğumuzu sanırız lakin sahibi olduğumuz bedene bile hükmümüz geçmez iken, bir küçük virüsle yerle bir olurken , nasıl böyle bir düşünce ile hayata bağlanmaya çalışır insan....
İnsan ne garip bir varlık, bir gün şu nefesi almayacak olduğunu bildiği halde dünyada kibirle ve hırsla yürür.Elinde olan kayıp gidecek diye evhamlı yaşar, zenginliğinden bir şey verecek de malı azalacak diye cimrilik eder.Ah insan ah ,düşün, fikret bak etrafına.
Insanin zamanın kıymetini bilmemesi ve gereksiz konular hakkındaki merakı ve aşırı konuşma isteği insanı daha diplere çekiyor, insanın olgunlaşması asıl az konuşması ile belli olmaya başlıyor.