''Sana para veririm! Ne veriyorsa iki mislini!''
Cosca avcunu açtı. ''Ödemeleri nakit almayı tercih ederim.''
''Şimdi mi? Üzerimde... o kadar para yok!''
''Çok yazık ama benim felsefem fahişelerinkiyle aynıdır. Vaatlerle eğlenemezsin, dostum. Mümkün değil.''
Bir kez olsun ölümle burun buruna gelmeden birisi yardımıma koşsa olmaz mı?
''Sonrasında olmasından iyidir.'' Köpekadam arkadaşının haklı olduğunu inkar edemezdi.
İnsanın kendini iyi hissetmesi için kendinden daha kötü durumda olan birini görmesi gibisi yoktur. Sorun, bu insanın sıkıntıları yok olunca kendi sıkıntılarının eskisinden iki kat soğuk ve iki kat korkunç bir biçimde geri dönmesidir.