Kerime Deniz Gürel
@KDenizG
Şu anda okuduğu kitaplar
İlkelcilik meselesi ilkel özneyle sınırlı değildir: I. Dünya Savaşı'nın başlangıcından itibaren giderek daha belirgin hale geldiği gibi herkes özünde ilkeldir. Bilinçdışı her insan öznesinde işler ve bunun toplumsal ifadesi ne kadar medeni görünürse görünsün herhangi bir toplumun yıkıcı unsurlarını uzak tutacağına güvenemeyeceğimizdir.
İnsan ilginç bir canlıdır, uçağın kanadına ya da tekerine tutunmaya çalışması cahilliğiyle açıklanabilecek bir durum değildir. Hatta cahil de değildir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dünyanın öldürücü çılgınlığı... Peter Weiss'in oyununda olduğu gibi, akıl ile mantıksızlık arasındaki çizginin artık nerede olduğunu bilmeyen bir izleyici kitlesine meydan okumak için çılgın roller oynuyorlar.
Adalet ya da bilimsel ilerlemeler hakkında konuşmak, potansiyel olarak önlenebilir acılardan bahsetmenin iki yoludur. Birinin acılarımıza müdahale edebileceğine, bizi iyileştirebileceğine, gözle görülür bir fark yaratabileceğine inanmamız gerekiyor. Dünyadaki mutsuzluğun bu kaçınılmaz gerçeği, nasıl ki dini inancın kaybolmasına neden olabildiyse şimdi ise daha çaresiz bir tür dehşet yaratma eğiliminde.
Doğanın dışında hiçbir şey yoksa, doğadan ve özellikle insan doğasından kendi içinde bölünmüş olarak bahsetmek anlamsız hale gelir. Doğa, olduğu gibi her zaman kendi tarafındadır. Bu yüzden insanlar yıkıcı ya da kendine zarar verici olduklarında, kendi doğalarına aykırı davranmıyorlar, sadece bizim hoşlanmadığımız şekillerde doğal oluyorlar.
Ta XVII. yüzyıla kadar Katolik ve Protestan dünyasında Tevrat'ın İbranice metinin kelime, harf, hareke ve noktasıyle gökten inmiş olduğuna inanmak imanın koşullarından sayılmıştı. Hatta Fransa'da Katolik ilahiyatçıların en büyüklerinden biri olan Bossuet, bu görüşe karşıt savlara şiddetle hücum etmişti. Artık dille uğraşanların hepsi, bütün dillerin İbraniceden ayrıldığını tanıtlamak için, her yola başvuruyorlardı. Latince ve hatta İngilizce söz lük kitaplarında hemen her kelimenin, türemesi bakımından «kutsal dile>> İbraniceye bağlanması moda olmuştu. Her kelimenin İbranice bir kökünü bulmak için bazen sağdan sola yazılıp okunan bir dilin kelimelerini soldan sağa okumak olağan görülüyordu.
